این مقاله درباره یک داستان عامیانه اسلامی شناخته شده در جهان مالایا و اندونزی (با نویسنده ای گمنام/ناشناس) به نام “داستان سرتراشیدن پیامبر” Hikayat Nabi Bercukur است که به زبانهای مختلف در سراسر منطقه یافت می شود. تنها حدس علمی دربارهی ریشهی و منبع آن مبتنی بر یک نسخه خطی به زبان مالایی-جاوی نگهداری شده در لایدن (هلند) است، که متن آن به عمد توسط خواننده ای مخدوش و سیاه شده است و در حاشیهی متن چنین بیان می شود که «این داستان توسط یک «رافضی» نوشته شده است و نباید آن را باور نمود»
اگرچه پژوهشگران پیشین اشاره به عنوان و یا خلاصه این داستان در آثار و فهرست کتابشناختی خود داشته اند، این سؤال که “منشا این داستان چیست؟” همچنان بیپاسخ مانده است. این مقاله، به منظور تکمیل مطالعات پیشین و یافتن یک پاسخ، تعداد زیادی نسخ خطی و متون دست اوّل به زبانهای گوناگون را بررسی میکند و مقایسهای بین نسخههای مالایی و الگوی اولیه (منبع اصلی) انجام میدهد. همچنین، تصحیح و ترجمه انگلیسی الگوی اولیه، تا آنجاکه مطلع هستم، برای اولین بار است که ارائه میشود.